28 mei 2006

Brandende Kaarsen

Een kaars wordt ontstoken, een nieuw Leven begint.

Soms dooft de vlam vroegtijdig door een harde wind

of als hij geplaatst wordt in de regen,

daar kan zo'n vlammetje niet tegen.

Velen mogen echter hun volle lengte branden

misschien komt dit door de zachte handen

die een schild vormen tijdens gure tijden

zodat de mystieke vlam niet nodeloos moet lijden,

en ook het vroegtijdig doven voorkomen

in ruil geven ze een sfeer om even weg te dromen.

Toch is voor elke kaars een eindpunt onvermijdelijk

en voor het mensenverstand, deels onbegrijpelijk,

Transformatie - licht en warmte - niet grijpbare energie

het Leven is en blijft een wonderlijk mysterie.

hurricane-lamp 211.gif

10:12 Gepost door McJaco in Poëzie | Commentaren (3) |  Print

Commentaren

* Mooie levensmetaforen, lees ik hier, waarin ik me zeker kan terugvinden.
De grillige vlam van een kaars weerspiegelt het leven met z'n ups en downs, ik mag er graag in kijken.
Tot nog eens,
groetjes,
Iris

Gepost door: Iris | 31 mei 2006

Reageren op dit commentaar

Hallo Marc. Dank voor je lieve reaktie. En de schaamte die is er in het ene geval in het andere is het wijsheid. Ze zijn er beiden Het Ego en de Wijze.Alleen mijn wijze is nog niet onverstoorbaar of standvastig genoeg. Oude winden karma genen of ziels winden zijn sterk en blazen mijn Ego iedere keer weer om ik hoop dat ik het leer begrijpen en hanteren.Groet enscho

Gepost door: enscho | 03 juni 2006

Reageren op dit commentaar

Wat een mooi gedicht .Het spreek mij heel erg aan.
succes er mee.

Groetjes Maria

Gepost door: Maria | 11 september 2009

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.