29 juni 2005

HOOP

De Wereld in puin, verzwolgen door onbegrip,

koud en kil

diep in onze harten is geen mens die dit echt wil

Voor de tweede maal heeft een ijstijdperk de aarde overspoeld

ditmaal niet uiterlijk, maar innerlijk lijkt alles onderkoeld

En toch, de dooi is steeds dichtbij

en maakt ons, mensen, weer vrij

Als we om elkaar opnieuw durven geven

terug naar het begin, niet voor even

maar blijvend, voor altijd

Het ijs zal smelten, net als haat en nijd

Dan worden de bewoners van de aarde mild en wijs

want deze planeet is wel degelijk het Aardsparadijs

11:21 Gepost door McJaco in Poëzie | Commentaren (0) |  Print

De commentaren zijn gesloten.